Ciekawostki o kornikach
Najgroźniejszym wśród kornikowatych, a także wyrządzającym największe szkody w lasach świerkowych jest Kornik drukarz (Pis typographus) gatunek owada z rzędu chrząszczy o długości 4-5 mm. Na tle czarnobrunatnego ubarwienia występuje jego żółte owłosienie. Występuje w Europie, Północnej Azji oraz Azji Mniejszej. W Polsce reprezentowany jest w górach i na niżu, szczególnie na Mazurach i Warmii. Najczęściej uszkadza stare drzewa powyżej 60 lat, wywroty zasiedlając najpierw części strzały od środka wysokości do dolnej części korony, a następnie rozszerzając strefę ataku w górę i w dół. Równie często zasiedlany jest ścięty surowiec niekorowany, wiatrołomy, śniegołomy itp. Unika miejsc silnie ocienionych. Drzewa przejawiają początkowo reakcję obronną, zalewając miejsca wygryzień kornika żywicą, która może następnie ściekać strugami po pniach. Obraz jego żerowania w drewnie jest bardzo charakterystyczny. Zapłodniona samica drąży pod korą pionowy, prosty chodnik macierzysty, długości około 6 do 15 cm i składa w nim jaja. Wylęgnięte larwy drążą poziome chodniki po obu stronach kanału macierzystego, najczęściej 10-25 z każdej strony. Larwy są koloru białego i nie mają nóg.
Pojawia się masowo, najczęściej na drzewach osłabionych przez inne szkodniki, grzyby oraz zanieczyszczenie powietrza. W zasadzie jest szkodnikiem świerka, ale w drzewostanach świerkowych z udziałem innych iglastych zasiedla też sosnę i modrzew, był również notowany na jodle.
Kornik drukarz zagraża nie tylko lasom i przyrodzie Puszczy Białowieskiej, ale także lasom Beskidów, Tatr oraz rozległym lasom pogranicza Niemiec, Czech i Austrii. Znacznie poważniejszym zagrożeniem jest dla lasów w Europie.
